elke keer weer moeten zoeken naar die sleutels, spullen die niet terug op de juiste plaats belanden, te weinig sporten, te veel snoepen, last minute chaotische plannen, … ik heb wel wat “slechte” gewoonten.  vraag maar aan mijn wederhelft, die zal dat met plezier (en met veel voorbeelden in geuren en kleuren) beamen.  de frustratie die daarmee gepaard gaat, zal hij ook niet onder stoelen of banken steken.  maar eerlijk is eerlijk, mijn eigen frustratie daaromtrent is niet veel beter. ik kan me niet meer herinneren hoe vaak ik me al voorgenomen heb om nu eens eindelijk de perfecte versie van mezelf te worden. zoRead More →

een pillowcase dress. ik had er al zo wel enkele gepind op dit bord ik maakte ze aan het begin van de zomer.  het kwam er alleen niet van om de foto’s te nemen. ik nam het wel heel letterlijk op deze keer en al neem ik aan dat je geen echte kussensloop nodig hebt om ze te maken,…. het werkt wel heel vlot op die manier. ik vond in de kringwinkel kussenslopen met bloemetjes. 2 voor 1,20 euro denk ik. ik zou ze nooit zo gebruiken, maar het stofje zelf vond ik wel mooi. ik tornde 1 naad open en zoomde om.  aan de kantRead More →

gisteren overviel het mij ineens…. de “goesting” naar vers gebakken cake. ik had jammer genoeg geen eieren meer in huis…. maar vandaag, tijdens onze “lazy tuesday morning till noon” met “gezelschapsspelletjes en filmpjes in pyama” kon er ook nog wel een rondje “laat de kinderen helpen bij het koken en zet de keuken eens helemaal op stelten” bij.   kroket hielp met het eieren breken, ingrediĆ«nten afmeten en alles in de kommetjes klaarzetten. en daarna smeten ze gezamelijk alles in de kitchen aid.  en op de grond… en op het aanrecht… en op mij….. ik heb even getwijfeld om er een foto van te nemen….Read More →

ze is nog altijd mijn klein(ste) meisje, maar toch al groot genoeg om op eigen houtje mijn naaikamer in te lopen, de stoffenstapels te inspecteren er eentje uit te trekken en mij dan komen vertellen dat ze daarmee een rokje wilt. het kind weet wat ze wil, zoveel is zeker.  ze koos een restje van haar verjaardagskleed.  er was net genoeg over om een zwaairokje te maken. binnen lukte het fotograferen niet zo goed, dus  trokken we maar naar buiten… (help! ik heb sinds enkele dagen kinderen die ABSOLUUT sokken in hun sandalen willen aandoen!)  als tailleband gebruikte ik een gerecycleerde elastische riem uit de kringloopwinkel,Read More →

ik dacht “een zwaaikleedje”. zij zei “pyama”.  een pyama werd het.  die zelfvoldane glimlach is geheel toevallig en staat volledig los van bovenstaande. te weinig rood over, dus dan maar wat groen erbij als patroon gebruikte ik “easy piece” voor de broek. (ottobre 3  2013) ik dacht dat het wel uit katoen zou kunnen omdat die broek toch heel los valt. jammer genoeg was ze niet bestand tegen een potje ochtendlijk geweld bij het wakker maken van de papa(lees: op de buik springen, kietelen, papa uit bed trekken en rollen).  RIP the broek.  voor het topje gebruikte ik een patroon uit de knippie 3 juni/juliRead More →

een kleed zoals mama wou ze. in dezelfde stof als deze jurk. zij vraagt, wij naaien. al ging het niet snel genoeg  naar mejuffrouw Kroket haar zin. ik mocht zelfs niet mee naar het zwembad, moest haar kleedje afmaken!  dat hebben we toch maar niet gedaan hoor.  voor Kroket dan toch. Patat wou dezelfde, maar daar had ik de stof niet meer voor.  ik gebruikte nog een restje uit deze trui. het was een puzzel om alle stukken uit de stof te krijgen, met plan B en C al in het achterhoofd, maar het is gelukt.  ik maakte maatje 110 voor mijn 3 jarige. kwestie van er inRead More →

met Wilma  deed ik van ruilhandel. ze had namelijk een boek te ruil. in de plaats vroeg ze een stuk stof van petit pan, of een patroontje van coup coup. Petit Pan werd hier al herhaaldelijk verknipt en daar waren nog wel wat stukken van overgebleven. de stoffenkast is hier meer dan goed gevuld en ik had niet meteen een doel voor die overgebleven stofjes. de deal was snel beklonken en binnen enkele dagen had ik het boek, met een leuk extraatje voor de kindjes en mezelf erbij, in handen. dankje wilma! ik legde het boek waarin ik bezig was in gedachten even aan de kant,Read More →

 de volgende dag kwam meteen de vraag:  mama, wanneer word ik vijf? een heel jaar heeft ze ernaar uitgekeken,  bijna dagelijks gevraagd wanneer het nu eindelijk haar verjaardag was,  gehuild toen het die van andere mensen was en nog steeds niet die van haar,  haar verlanglijstje voor cadeautjes gemaakt…. en nu was het dan eindelijk zover.  ze werd vijf.  mijn kleine meisje, geboren in een zomer die even heet was als degenen die we nu hebben.  daar moest dus op getoast worden.  nog even opnieuw met de ogen open…. de papa was zijn eigen gekke zelve en natuurlijk moest er ook taart zijn.  uit mijn collectie boekenRead More →

Bijna een maand geleden was hij er dan eindelijk. De Max. Hij liet wat op zich wachten. Maar dat is hem al lang vergeven denk ik. Toen ik dit kaartje zag, vond ik dat meteen wat voor de mama en de papa van Max. ze houden van retro ziet u. volgens mij past dit daar perfect in. en met die naam, die al een tijd op voorhand bekend was, had ik ook meteen een idee. een kant en klaar bodyke kopen.  een leuk lettertype zoeken. wat flockfolie uit de voorraad halen en klaar is kees, euh max ik zag in de winkel een leuk etuitjeRead More →