een ida uit “mijn tas” voor moederdag

hopelijk hebben jullie allemaal een fijne moederdag doorgebracht. ik heb na een vrij helse week een hele mooie dag gehad, die mij eraan herinnerde hoe fijn het is om mama te mogen zijn en een mama te hebben.

sinds enkele jaren heeft mijn “musj” (want zo noem ik haar in de plaats van mama) haar eigen zaak., genoemd naar onze oudste dochter.
ze begeleidt er mensen met hart en ziel,  is “heelder” dagen in de weer en constant onderweg en moet daar ook het nodige bij mee sleuren.
maar het was er nog niet van gekomen om een tas naar haar zin te vinden om al die spullen in mee te nemen.

ik dacht dat het misschien een leuk cadeau voor moederdag zou zijn om haar een tas te naaien.
ik zette mijn zinnen op de Ida uit Mijn tas.

in de stoffenvoorraad had ik niets liggen dat hiervoor kon dienen, dus ging ik op woensdagvoormiddag snel naar den depot met in mijn hoofd de idee om stevige canvas te gebruiken. er lag hele mooie canvas, maar niet meteen iets dat ik geschikt vond voor een wat deftigere tas. ik ging dan maar eens neuzen tussen de katoentjes en werd geholpen door een vriendelijke mevrouw die mee hielp zoeken naar de juiste kleur en print om te combineren.

ik koos uiteindelijk voor het stofje “morningwalk” van Art gallery  als voering en twee stofjes van Timeless treasures als buitenstof, kwestie van het deftig en serieus te houden zonder dat het saai werd.

ik vergrootte het patroon met een aantal centimeters, 6 cm breder en 3 cm hoger om precies te zijn. zo kan de laptop erin en om er daarnaast nog een map in te laten passen maakte ik het 5 cm  dieper dan de originele versie. 
de handvaten, dat was een ander paar mouwen. enkel tassenband wou ik niet gebruiken, omdat ik dat er te sportief vond uitzien. 
lederen lint vond ik niet zo snel meer en ik had geen riem meer liggen die ik had kunnen gebruiken.
Bij nekkertex stelden ze voor om skai te gebruiken in combinatie met tassenband, een idee dat ik meteen zag zitten. ik vond er bijpassende blauwe skai en een soort okergele tassenband. 
enthousiast en vol goede moed begon ik alles te assembleren, overtuigd dat dit heel vlot ging gaan.  manlief, ik was onwetend! 
het knip- en strijkwerk ging vrij vlot, al duurde het langer dan ik had gedacht. 
maar die hengsels maken sloeg alle records!  ik denk dat ik ongeveer vier uur nodig gehad heb om die twee hengels te maken. conclusie van dat probeersel? 
– skai rekt  (ongeveer 6 cm op een meter)
– je hebt nog altijd een voering nodig voor achteraan je hengsels (waar ik achter kwam toen ik al een hengsel gemaakt had)
– een lint van een 5tal cm van skai en katoen krijg je nauwelijks gekeerd. 
– als je het dan eindelijk gekeerd krijgt na een half uur heb je al tien keer  kramp in je handen gehad en schiet je op het einde nog met je sushistokje door je stof. 
voor het tweede hengsel gebruikte ik dan maar  een hulpstiksel op de katoen en skai, vouwde om en pinde vast met de wonder clips. das een gerief man! 
daarna bevestigde ik de tassenband op de hengels. 













binnenin voorzag ik nog een aantal zakjes, voor gsm, agenda, zakdoekjes en twee speciaal voor een balpen. orde is een binnenza(a)k dixit Sanne en Riet.

om voldoende stevig te zijn verstevigde ik de tas met decovil light en vlieseline H640. 
het is dan misschien een fantastische uitvinding die decovil,  ik vond het een verschrikking om door te naaien! 
– het duurde even voor ik de juiste instellingen  gevonden had om mijn steken mooi te krijgen ( die waren onregelmatig, waren zichtbaar aan de goede kant,….). uiteindelijk kreeg ik een goed resultaat door de draadspanning te verhogen en de steeklengte te verkorten. 
– ik had moeite om dat mooi onder mijn machien door te krijgen, dat waren ettelijke uren krachttraining als je het mij vraagt. 
net op tijd was de tas klaar, ik had compleet verkeerd ingeschat hoeveel tijd ik hiervoor nodig zou hebben.  al lag dat niet aan de uitleg in het boek, die is prima. het lag echt aan de versteviging. 
die tas heeft mij letterlijk zweet en bloed gekost, gelukkig geen tranen.
en gelukkig was “musj” er blij mee.  ze belde mij vanavond nog op om te zeggen dat ie al in gebruik genomen is en dat ze er al complimentjes over had gekregen! 
ze had er zelfs aan gedacht om een foto te nemen voor mij! 

hebben jullie misschien nog tips om met devovil light te werken?  of alvast ideetjes voor een volgende moederdag ?

15 comments

  1. Marie-Paule Gyselen says:

    Wat een mooie tas! Ik heb zelf al een paar keer zitten knoeien met skai en dikke tassenhengsels. Denk dat ik maar eens wat meer voor kant-en-klaar ga ik de toekomst. Tip voor decovil light: die knip je best een cm kleiner zodat je het niet hoeft mee te stikken. Je stikt er dan net naast.

  2. dotje says:

    Prachtige tas. Het is er niet aan te zien dat het bloed en zweet gekost heeft, gewoonweg supergeslaagd! Net als Marie-Paule knip ik de decovil light een centimeter kleiner ten opzichte van de stof.

  3. With love - by Eva says:

    Hij is prachtig! Ik ben niet zo'n tassennaaister, maar als ik zulke versies zie, krijg ik altijd zin. Zelfs al zijn die meestal omgeven door hulpkreten over keerproblemen en dikke lagen versteviging.

  4. Liesellove says:

    Wat een mooie tas is deze geworden, je ziet dat je er je werk van gemaakt hebt 🙂 tips kan ik niet geven want een tassanmadam ben ik niet zo (toch niet op vlak van ze te naaien ha)

  5. Marleen Deboeck says:

    ik ben de trotse mama die de tas heeft gekregen…dank je wel Heidi. je zei ook al dat het je bloed en zweet had gekost…positief bekeken dus heel veel liefde! weet je, je kent die blik van jonge kinderen die op school wat gemaakt hebben met hart en ziel voor hun mama en sprankelen als ze het geschenk afgeven….zo ook was jouw uitstraling, vol trots je eigengemaakte geschenk afgeven! en de naam van de stof "timeless treasures…ik kan ze niet meer koesteren dan door ze veelvuldig te gebruiken…ze zal dan natuurlijk wel "slijten" hé o-))
    het werd inderdaad een hele fijne moederdag, zowel met jou als de dag voordien met je broer. en wat is er mooier voor een moeder dan haar kind zien stralen??

  6. Seija Metime says:

    Bij het lezen van jouw relaas denk ik meteen terug aan mijn worstelingen met Decovil light voor het assembleren van een Dorothy bag.
    Hij is in ieder geval super mooi geworden, jouw moederdagcadeau!!! Dat maakt al dat gezwoeg toch meteen goed, niet?

Geef een reactie