de schattigste poesjes ooit

toen we besloten aan kinderen te beginnen, zei mijn man vaak: “als ze maar een karakter hebben, dat ze weten wat ze willen”. de goden hierboven hebben zijn gebeden verhoord. aan karakter en een eigen wil gelukkig geen gebrek bij Patat en Kroket. 

ze weten ook wat ze willen uit mijn stoffenkast. gewoonlijk vragen ze niet om te gaan winkelen, maar komen ze winkelen in mijn stoffencollectie en wordt er dan (meestal) samen een patroon uitgezocht. 
zo zagen ze een hele tijd geleden een foto van een jurk in poezenstof in het boek homemade mini couture. ik heb hun moeten beloven dat, als ik de stof ooit tegenkwam, ik ze zou kopen voor hun. 
op de eerste editie van de la maison victor fashion fair lagen die poezen naar mij te lonken ( samen met een hele hoop andere stoffen) en belofte maakt schuld, dus lagen die twee meter  poezen al een hele tijd te soezen in mijn kast. 
zoals elk jaar maak ik een verjaardagsjurk voor hun. in juli werd Patat al 7, en dus maakte ik voor haar een poezenjurk voor ze te groot zou zijn voor die stof. 
omdat de print vrij druk is, koos ik voor een eenvoudig model, met enkele details. 
ik gebruikte Stof voor durf het zelvers 2 en gebruikte het basis voorpand en het rugpand Max (met de V- uitsnijding). voor de rok koos ik voor Lee, de gerende rok. zo heb ik tenminste nog stof over om voor Kroket ook nog een jurkje te maken. 
nu had ik in het verleden al gehoord dat die maatjes smal uitvallen, maar na opmeten kwam ik uit op een maatje 128 voor mijn 7 jarige. na het passen heb ik het zelfs 1 cm versmald onder de oksels, op 0 uit naar de taille. 
de halslijn vooraan maakte ik 1 cm dieper. 
enkel het bovenstuk werd gevoerd met een dun, wit katoentje. 
een gouden satijnlint in de taille om het geheel af te maken met een strikje. ik stikte het niet vast, maar maakte met borduurgaren twee lusjes in de zijnaden waar het lint door kan zodat het mooi blijft zitten. 
dit was mijn eerste poging tot een doorlopende print ooit, op een kledingstuk tenminste. 
het heeft me even gekost om de juiste herhaling in het patroon en de durf te vinden om de schaar in mijn stof te zetten,   al kan dat ook aan het late uur en het glas wijn erbij gelegen hebben. 
de blinde rits ging er van de eerste keer perfect in, gelukkig maar. 

omdat Patat met haar verjaardag zelf nog in de gips zat, en dat niet zo mooi staat op foto’s, namen we de foto’s afgelopen vakantie in Disneyland, maar daarover meer een volgende keer. 
patroon: stof voor durf het zelvers 2
stof: Kittens, van Michael Miller, geen idee meer van welke webshop
voering: voorraad
rits: voorraad
lint: veritas

6 comments

  1. Miss Pixie says:

    Knappe madammen die meiden van jou!
    Die open rug van het kleedje is echt prachtig.
    Ik ben persoonlijk niet zo een fan van het stofje, maar begrijp volledig waarom kleine meisjes er gek op zijn. En ooooooh, Disneyland! Ik wil ook!

  2. Anneleen says:

    Wat een prachtig kleed en inderdaad, belofte maakt schuld.
    Gelukkig voor haar dat je de stof daar tegengekomen bent. 😉
    Prachtige foto's hebben jullie gemaakt en wauw, Disneyland, daar zullen ze wel heel enthousiast over zijn/geweest zijn.

Geef een reactie