bij het stof-shoppen voor dit kleedje vond ik tussen de rekken ook deze zachte tricot.  een pyjama voor Patat, dacht ik meteen. een zomerversie, want een goed ge├»soleerd huis is dan wel fijn in de winter, in de zomer kan het hier aardig warm zijn binnen. zeker voor de dochter die het altijd te warm heeft. statistisch gezien is de kans dat een stofje, eens ze in mijn kast verzeilt, er binnen de 6 maanden  weer uitkomt (om effectief mee te naaien dan, want ze komen er wel uit bij het zoeken naar de juiste stof)  zeer klein. ik zou bijna met het schaamrood op de wangenRead More →

kleine meisjes worden groot.  afgelopen week werd mijn klein(st)e meisje 4.  voor mij was dat weer een psychologische mijlpaal, van 3 naar 4.  het lijkt mij een wereld van verschil, weer een reuzestap groter.  of zit dat maar tussen mijn oren?  ze wou een prinsessenfeest. daar was geen discussie over. geen haar op mijn hoofd dat daaraan dacht. ze koos zelf het stofje voor haar verjaardagsjurk, zo een beetje traditie hier ten huize van de schatjes van patatjes. hier en daar kan je nog een kijkje nemen als je wil. ik deed van patroontjesmelkerij en hergebruikte eentje uit de oude doos.  ik maakte al een bolletjesversie en een winterversie.  nu maakteRead More →

ik had het laatste stuk van deze stof op het stoffenspektakel. een pyama zou het worden voor mijn Kroket. en alsof ze mijn gedachten kon lezen, want daar kwam ze zelf herhaaldelijk achter  vragen. tja, ik heb kinderen die weten wat ze willen. en er niet voor terugschrikken om daarnaar te vragen. dat is de schuld van Meneer Patat die wenste dat zijn kinderen een duidelijke mening en karakter zouden hebben. hij heeft in ieder geval gekregen wat ie vroeg ­čÖé maar bon… een apenpyama dus. dat vraagt om apenkuren natuurlijk. onmogenlijk daar een deftige foto van te nemen. getuigt u zelf maar. ik gebruikte eenRead More →

zwaaikleedjes zijn hier erg in trek. als ik het woord zwieren nog maar in de mond neem, ben ik al verzekerd van instant succes. zou het misschien aan de leeftijd liggen? alhoewel, ik zit ondertussen op tram 3 en ben nog altijd verzot op zwaaiende onderkleding. tenzij het door de wind gebeurt op een onbewaakt moment waardoor ik met mijn achterwerk te koop loop. dan vloek ik eens goed en schiet mijn bloed naar mijn hoofd. want bij kleuters is dat nog schattig als die zo een keer met hun onderbroek te koop lopen, ikzelf ben daar op mijn leeftijd niet meer zo zot van.Read More →