neemt afscheid

morgen neem ik afscheid…
van vertrouwde geluiden
bekende geuren
vergroeide gewoontes
welbekende plekjes
mooie herinneringen
chaos hier en daar
mijn eigen plekje
hun plekjes
pogingen
successen
terugkerende frustraties
warme momenten
….
we hebben er een jaar of 3 naar toe geleefd.
het einde leek nooit in zicht, een ondefineerbaar moment ergens voor ons dat nooit leek te komen.
maar nu is het eindelijk zover.
morgen verhuizen we. 
ons hele leven zit (eindelijk) in dozen,
klaar om ingeladen te worden, en weer uitgepakt te worden.
de ene dag keek ik er naar uit, ongeduldig om al die nieuwe kamers in te richten, een hoofd (en pinterestbord) vol kleuren en ideeën.
de volgende dag leek het me een verschrikking om deze plek, die ik thuis noem, waar we getrouwd zijn, kinderen verwekt en thuisgebracht hebben, getroost, gelachen, gevloekt, gehuild en zoveel meer, ooit te verlaten. 
vandaag ben ik zo moe van het voortdurende inpakken en plannen dat ik zoiets heb van “let’s get it over with”
ook al ben ik deze hoop bakstenen dankbaar voor de voorbije 7 jaar, en heb ik al meer dan een traantje gelaten bij het idee de deur achter me toe te trekken, 
het zijn de mensen die erin wonen die het een thuis maken. 
en die gaan gelukkig allemaal mee.
klaar voor een nieuw avontuur, ook al is het dan met een klein hartje.

15 comments

  1. Eve(n) Genaaid says:

    verdriet om het afscheid maar denk aan al die mooie ontdekkingen dat je de komende weken zal doen, een plaats vinden voor alles, nieuwe gewoontes ontwikkelen, 10 keer op de verkeerde lichtknop duwen eerst het juiste licht aan is (oké dat heb ik na bijna 6jaar hier wonen nog steeds). Maar vooral geniet van wat nu komen gaat, een dag waar jullie wss langs naar hebben uitgekeken!

  2. sterrenstof by Katrien says:

    Ik had hetzelfde gevoel om onze oude thuis te verlaten en in te trekken in het stenen blokske dat we gebouwd hadden … maar bijna drie jaar later is het 'thuis' en dat was het eigenlijk al vanaf dag 1, ook al was er geen keuken en vond ik het er 'zo leeg' … Als ik aan ons oude huis passeer, dan kan ik het toch niet helpen om eens te glimlachen en te denken aan de mooie momenten en ook te denken aan de twee kindjes die het jonge koppeltje dat ons huis kocht er intussen mocht verwelkomen … Veel succes !

Geef een reactie