sewchallenge 2017

Eind januari ging ik nog eens naar een blogmeet. Ik deed dat in het verleden al verschillende malen en ontmoette elke keer leuke, interessante dames met dezelfde passie. Een recept dat garant staat voor een fijne avond. Deze creatieve dame zorgde echter voor een origineler concept dan gewoon wat praten bij een hapje en een drankje. Dankzij verschillende spelletjes leerden we elkaar wat beter kennen en konden we leuke stofjes en prijzen scoren. Nog een super dikke merci daarvoor Davina!

Bij de blogmeet hoorde ook een sew challenge voor wie zin had. Van een uitdaging ben ik niet vies, maar deadlines zijn de laatste tijd niet mijn beste vriend jammer genoeg. Vandaar ook dat ik jullie met een weekje vertraging mijn creatie voor deze uitdaging presenteer.

Ik werd gekoppeld aan de dame achter 128, Fabiene. Ik volgde haar al via haar blog en instagram, maar kende haar niet persoonlijk. Zij maakt de prachtigste spullen voor haar vier kinderen. Stiekem was ik toch een beetje nerveus om haar 3 criteria te geven en de hare te ontvangen……Wat zij maakte voor de challenge kan je hier bekijken.

 

Ik kreeg van haar de drie volgende criteria

  • iets voor een jongetje
  • zacht
  • black/white

 

 

Mijn eerste gedachte was dat dit wel meeviel en dat ik daar zeker wat mee kon, maar toch heb ik heb heel lang liggen twijfelen wat ik nu zou maken. Verschillende opties, patronen, stofjes, moeilijkheidsgraden en combinaties zijn de mentale revue gepasseerd. Tot de tijd echt begon te dringen en ik besloot om me te wagen aan de mini tripper uit zo geknipt 2. Die wou ik sowieso nog maken voor onze kleine buikbewoner en dat ging sowieso in zwart/wit zijn. En omdat het toch om een “challenge” gaat wou ik iets maken dat buiten mijn comfortzone lag….


 

Zoals gewoonlijk kon ik het me niet laten wat te veranderen aan het patroon. Al heb ik me dat in dit geval wel meermaals beklaagd.  Een klein overzichtje van de aanpassingen en het bijhorend gevloek.

Het patroon voorziet in een rits die maar tot halverwege de zijkanten gaat. Dat leek me niet praktisch en dus plaatste ik een langere, die helemaal opengaat. Op zich nog zo geen issue, enkel het afwerken met biaisband bleek een extra uitdaging op die manier.

Nog voorzien in het patroon: een versteviging uit karton. Dat zag ik niet zitten wegens de vermoedelijke levensduur en dus opteerde ik voor een combinatie van vlieseline H630 en decovil light. Maar dat gaf niet voldoende stevigheid en het geheel bleef niet mooi rechtop staan. De naaijuf stelde mij een andere versteviging voor (waar ze de naam niet meer van wist, ze had ze op rol gekocht bij een uitverkoop). De voering werd dus verwijderd en een nieuwe (in een andere stof dan origineel gepland want ik had niet meer voldoende jammer genoeg ) geknipt en verstevigd.  Ik streek deze op het achterpand en de zijpanden. Origineel wou ik ook nog het voorpand hiermee verstevigen, maar dat maakte het afwerken van het voorpand onmogelijk omdat het zo stijf werd dat ik niet meer mooi en proper kon afwerken, dus deze werd na veel wikken en wegen en proberen toch maar achterwege gelaten.

 

 

 

Het patroon voorziet dat je de voering vastzet met anorakdrukkknopen aan de buitenkant. De eerste keer ging dit heel vlotjes omdat de decovil light nog redelijk handelbaar was voor de prym tang.

Bij de tweede versie was dit al een pak minder. Deze versteviging “staat ” echt en laat zich niet makkelijk manipuleren.  Een hamer zou ik nodig hebben voor het inslaan van de drukknopen…..maar die lag dus bij dochterlief in de klas voor een knutselproject….vandaar de vertraging aangezien we maar 1 hamer in huis hebben….of niet dus.

Om het rugpand mooi op zijn plaats te houden, bevestigde ik daar ook vier anorakdrukknopen. (ik wou eigenlijk doorstikken, maar dat was geen optie want het is onmogelijk het geheel onder de naaimachine te krijgen)

 

Om het geheel wat netter af te werken, plaatste ik ook biaisband aan het voorpand. Een netter resultaat en ineens een kleuraccentje.

De versteviging/ voering stikte ik onder de biais vast, zodat deze blijft zitten.

 

Omdat er ook “zacht” bij mijn criteria hoorde, maakte ik ook nog een boxpakje voor onze buikbewoner. Het stofje is lekker zacht en overduidelijk zwart/wit.

Het patroon komt uit Ottobre en heet Chocolate chips. Voor zo een klein pakje ben ik er toch lang aan bezig geweest….Ik vond de werkbeschrijving niet heel duidelijk en had wat moeite om de plaats van de drukknopen uit te vogelen. Het zal misschien aan de verminderde hersencapaciteiten gelegen hebben, dat kan ook natuurlijk.

Ik maakte een bijpassend mutsje aan de hand van een gratis patroon, gevonden via pinterest. Dat zat wel snel in elkaar gelukkig. Nu enkel nog hopen dat het past.

 

 

Toen ik het pakje toonde, waren de reacties iets in de genre van ‘amai das groot’, terwijl ik wel een maatje 50 gemaakt had.

Ik besloot dan maar nog een nieuw te maken (zo voor de eerste dagen in het ziekenhuis) omdat de dochters ook kleine prutskes waren die moeite hadden om een maatje 50 te vullen.

Deze keer koos ik voor de gratis jumpsuit van Kind.Eenvoudiger om in elkaar te steken, al zijn boordjes bij zo kleine maatjes niet zo handig. Ook hier werd een bijpassend mutsje voorzien.

 


Als je ze naast elkaar legt is het verschil toch opmerkelijk he. Ik ben eens benieuwd welke van de twee het beste gaat passen binnen (hopelijk) enkele weken! 

Uiteindelijk ben ik blij met het resultaat van de sewchallenge, al dacht ik daar vorige week nog anders over, met al dat gedoe met die versteviging…Het valiesje is niet helemaal perfect, maar ik ben wel heel blij dat ik het uiteindelijk gemaakt heb. Iets om van mijn lijst (een van de zovele) te schrappen en een serieuze uitdaging overwonnen. Mission accomplished!

 

stofjes valies: 

effen zwart en driehoekjes canvas, tassenband:  madeline de stoffenmadam in lier

voeringstof: tweedehands tijdens 2nd hand made

versteviging: van de naaijuf

drukknopen, biaisband en tassenvoetjes: veritas

rits: kringloopwinkel

stofjes boxpakjes:

wolkjes: tweedehands tijdens 2nd hand made

patroon: chocolate chips uit ottobre 6/2016

beertjes: Den depot in heist op den berg

patroon: Kiind jumpsuit, gratis patroon

7 comments

  1. Davina says:

    Oh een supermooi koffertje! En ik denk toch ook dat het eerste pakje wat te groot (en zeker te breed) gaat zijn… Die van kiind zitten iets strakker, maar dat vind ik wel mooi, ze zijn toch zo kleintjes nog! Veel succes voor binnen een paar weken, mama’tje 🙂

Geef een reactie