een suzanne cardigan voor mezelf

Follow my blog with Bloglovin

Een tijdje geleden bracht compagnie M het Suzanne patroon uit. Ik moet toegeven  dat ik niet vanaf de eerste minuut gewonnen was voor deze vest, maar toen ik een supermooie versie zag van haar tijdens een naaidagje was ik er wel van overtuigd. Ik kocht meteen stof bij pieke wieke en tijdens een naaiweekend in juni begon ik eraan.

 

dsc06762

Ik koos voor een vrij eenvoudige versie: geen beleg, geen omkeerbare vest,….gewoon heel simpel.

De stof is een lichtgrijze, stevige soort tricot, waarvan de averechtse kant even mooi is. Extra voordeel is dat de stof nauwelijks kreukt, handig om dus overal mee naartoe te nemen voor als je het onverwacht toch frisser krijgt.

Ik werkte de satijnbiais af met een onzichtbare steek, zodat er nergens een stiksel te zien is. Een geduldwerkje, dat wel, maar zo in het zonnetje naast een vijver in de velden zijn er ergere dingen….en uiteindelijk is het resultaat dat uurtje meer werk meer dan waard. Om de lijn door te trekken zoomde ik het rugpand en de mouwen uiteindelijk ook met de hand om. Een klein beetje extra werk, maar het ziet er zo veel mooier uit (al zeg ik het zelf)

 

schermafbeelding-2016-10-13-om-14-53-10

 

 

dsc06769 dsc06771

 

dsc06772

 

dsc06774

 

En hoewel ik dus niet van in het begin overtuigd was, liggen er nu nog twee stofjes klaar om te verwerken tot een Suzanne….(want ik ben stapelgek op jou!)

 

patroon: suzanne van compagnie M

stof: pieke wieke

satijnbiais: veritas

One comment

  1. Laura says:

    Ooh, dank je wel voor het complimentje 😉
    Je maakte een mooie cardigan, leuk kleurtje! En een applausje voor je geduld, je hebt overschot van gelijk, zo met de hand afwerken maakt het toch nét iets schoner!

Geef een reactie